Document details

A través dunha breve análise sobre cuestións que atinxen ao ensino da lingua galega e do portugués brasileiro vamos tentar facer contribucións para o tratamento da variación e da diversidade lingüística no seu ensino como linguas maternas. O galego é unha lingua aínda en proceso de normalización – o que desde a perspectiva de Haugen sería elaboración ou implementación – e que nos últimos anos ten mellorado moito canto ao seu status no nivel lexislativo dentro do sistema obrigatorio de ensino galego. Mesmo así, observamos que a normalización aínda non é realmente efectiva. Xa o portugués brasileiro sofre dunha forte diglosia a respecto do portugués europeo e a súa normativa, que é a que de facto é ensinada no sistema público de ensino brasileiro. As reflexións que traemos aquí sobre unha e outra lingua e o seu ensino poden servirnos para evitar os prexuízos nas aulas de galego e tamén nas de portugués brasileiro como linguas maternas e avanzar nun ensino máis democratizado.   

Through a brief analysis of issues affecting the teaching of Galician and Brazilian Portuguese, we will try to make a contribution to the treatment of linguistic variation and diversity in their teaching as mother languages. Galician is a language that is still in the process of being normalized – which from Haugen's perspective would be elaboration or implementation – and which in recent years has greatly improved its legal level within the Galician compulsory education system. Even so, we can see that normalization is still not really effective. In other side, Brazilian Portuguese suffers from a strong diglossia in relation to European Portuguese and its normative, which is what is actually taught in the Brazilian public education system. The thoughts we've outlined here on one language and another and their teaching can help us to avoid prejudices in Galician and Brazilian Portuguese lessons as mother languages and to move towards more democratic teaching. 

A través dunha breve análise sobre cuestións que atinxen ao ensino da lingua galega e do portugués brasileiro vamos tentar facer contribucións para o tratamento da variación e da diversidade lingüística no seu ensino como linguas maternas. O galego é unha lingua aínda en proceso de normalización – o que desde a perspectiva de Haugen sería elaboración ou implementación – e que nos últimos anos ten mellorado moito canto ao seu status no nivel lexislativo dentro do sistema obrigatorio de ensino galego. Mesmo así, observamos que a normalización aínda non é realmente efectiva. Xa o portugués brasileiro sofre dunha forte diglosia a respecto do portugués europeo e a súa normativa, que é a que de facto é ensinada no sistema público de ensino brasileiro. As reflexións que traemos aquí sobre unha e outra lingua e o seu ensino poden servirnos para evitar os prexuízos nas aulas de galego e tamén nas de portugués brasileiro como linguas maternas e avanzar nun ensino máis democratizado.